Hier plaatst Lode Laperre twee werken naast elkaar in een soort van uit- en inzoomend effect.
Het is voor de kunstenaar een onlosmakelijk met elkaar verbonden proces. Beide werken zijn aan elkaar gewaagd en met elkaar verweven, verenigd in een tweeluik.
De laatste tijd heeft de kunstenaar een drang om landschappelijke schilderijen onmiddellijk te compenseren door rationeel, bijna geometrisch-abstract werk.
Dit gegeven omvat het brede spectrum van zijn beeldtaal waarin twee bewegingen elkaar lijken te overspannen. Hiermee roept de schilder schijnbare tegenstellingen op en verbindt hij deze ook met elkaar: organische en rationele structuren, figuratie en abstractie, het lyrische en het fundamenteel-experimentele, traditie en innovatie, vorm en inhoud …