Voor Tess van Zalinge ontstaat mode op het snijvlak van kunst, ambacht en verbeelding. Voor het campagnebeeld van PAN wilde ze een beeld creëren dat nieuwsgierigheid oproept: een uitnodiging om verder te kijken dan wat op het eerste gezicht zichtbaar is.

Net als op PAN komen in haar beeld verschillende werelden samen: verleden en heden, traditie en experiment, object en verhaal. Mode ziet Tess niet als iets dat losstaat van de kunstwereld, maar als een kunstvorm die het lichaam als drager gebruikt. Het vertelt verhalen, roept emoties op en geeft vorm aan identiteit.

PAN is voor haar juist de plek waar verschillende disciplines elkaar ontmoeten en waar inspiratie ontstaat door onverwachte verbindingen. Een plek waar je blijft ontdekken en telkens met een nieuwe blik naar kunst én mode kijkt.

Voor Splinter is de PAN een doolhof waarin je niet zoekt naar de uitgang, maar juist andere ingangen ontdekt. Een doolhof waarin je steeds weer in nieuwe werelden terechtkomt: werelden die inspireren, laten dromen, hoop geven, nieuwe ideeën oproepen en je even laten ontsnappen aan je eigen leven.

Als bezoeker ben je eigenlijk een soort Alice uit Alice in Wonderland. In het campagnebeeld wilde Splinter daarom graag het betoverende element, het vinden van nieuwe ingangen en het gevoel van hoop en inspiratie terug laten komen. Daarnaast is hij groot fan van kleurrijke werelden, en in het bijzonder van de kleur roze.

Eerst probeerde Splinter in woorden te vangen wat de PAN voor hem betekent en welk gevoel de beurs bij bezoekers zou moeten oproepen. Daarna ging hij hierover om tafel met het bureau Design en Practice. Samen kwamen ze uiteindelijk tot het campagnebeeld: een beeld waar je als het ware in kunt stappen en van waaruit je zelf op onderzoek uit kunt gaan.

Hij hoopt dat het campagnebeeld het kleurrijke, vrolijke, toegankelijke, doolhofachtige, inspirerende, hoopgevende en wonderlijke gevoel overbrengt dat hij voor ogen had. Want de PAN is het énige doolhof ter wereld waarin je graag wilt blijven verdwalen.

Voor Nynke Tynagel begint een beeld vaak met een personage: iemand met een bepaald beroep, een vurige passie of simpelweg een uitgesproken karakter. Vervolgens brengt ze dat personage tot leven aan de hand van diens leefomgeving en persoonlijke bezittingen.

Voor het campagnebeeld koos ze voor een verwoed verzamelaarskoppel. Hun collectie van kunst, antiek en design is eclectisch en wordt niet zozeer door strikte categorieën als wel door emotie gedreven. Het koppel leeft te midden van hun indrukwekkende verzameling en meent nog wel wat ruimte vrij te kunnen maken in hun overvolle privémuseum: hun hedendaagse Wunderkammer.

In het beeld komen verschillende werelden en objecten samen, waarbij de collectie vooral iets vertelt over de mensen die haar hebben verzameld. Het resultaat is een speels portret van twee verzamelaars die voortdurend op zoek zijn naar nieuwe aanwinsten en die hun eigen wereld hebben gecreëerd tussen kunst, antiek en design.

Grafisch ontwerper Sef Hansen ontwierp het campagnebeeld vanuit de verwondering van Rembrandt over het leven om ons heen. In zijn ontwerp staat de natuur centraal: van de kleinste, onzichtbare levensvormen tot de oneindigheid van het universum. Alles is met elkaar verbonden en van elkaar afhankelijk.

Hansen laat in het beeld de spectaculaire vormen en biologische processen van de natuur samenkomen. Een harmonieuze mix van fotografie en elementen uit kunstmatige intelligentie verbeeldt de kracht die alles om ons heen vormgeeft. Daarmee verwijst het ontwerp naar Natura Artis Magistra: de natuur als leermeester van de kunst.

Architect en medeoprichter van MVRDV Winy Maas ontwierp het campagnebeeld vanuit het idee van ‘ArtCity’: wat als we alles om ons heen als kunst zouden beschouwen?

Voor Maas kan en moet het gebouwde ook artistieke waarde hebben. Van een brug, gebouw en park tot groen, een straat of zelfs een stoepkrijttekening van een kind: alles kan onderdeel zijn van onze beleving van de stad. Door onze blik te verschuiven en onze omgeving meer als kunst te waarderen, ontstaat volgens hem ook ruimte voor een gesprek over inclusieve steden en democratische publieke ruimtes: plekken waar iedereen welkom is én waar ruimte is voor kritiek.
Met zijn campagnebeeld verbeeldt Maas een stad waarin gebouwen, straten en parken allemaal kunst worden. Een stad die daarmee afstand neemt van de commerciële, overfunctionele en repetitieve gebouwde omgeving van vandaag.

Pierre Audi ontwikkelde het campagnebeeld voor PAN Amsterdam 2021 samen met het Amsterdamse creatieve duo Maria Bodil – Lieve Maria Eek en Marthe Bodil Vos. Vanuit hun gedeelde liefde voor kunst gingen ze in gesprek over de essentie van het creatieve proces en de vraag: waar komen we vandaan?

In hun zoektocht naar de basis en de oorspronkelijke materialen van kunst gingen de makers terug naar het meest elementaire. Het campagnebeeld brengt vier belangrijke materialen uit de beeldende kunst – metaal, steen, hout en glas – samen in hun puurste vorm.

Het beeld legt een verbinding tussen kunst en natuur en laat de materialen los van tijd, periode of discipline samenkomen. Zo ontstaat een cross-over tussen verschillende tijdperken, materialen en objecten, waarbij de vier grondstoffen de oerbasis van kunst vormen.