Starred By PAN Amsterdam - Maya Meijer Bergmans
Maya Meijer-Bergmans
Maya neemt zich voor om als kunsthistorica over PAN te lopen. Maar tussen de duizenden kunstwerken krijgt haar persoonlijke smaak al snel de overhand. Een kleur, een compositie of een onverwachte vorm trekt haar aandacht. Uiteindelijk moet kunst je raken, vindt Maya. Kunst loopt als een rode draad door haar leven. Ze studeerde kunstgeschiedenis, was betrokken bij Den Haag Sculptuur en ontwikkelde samen met haar man Ton Meijer de Westergasfabriek tot culturele ontmoetingsplek. Sinds 2017 werken ze aan de toekomst van Paleis Soestdijk. Al vijftig jaar verzamelen ze kunst, met een eclectische blik.
Tijdens haar wandeling langs vertrouwde en nieuwe galeries kiest Maya voor eigenzinnige, bijzondere en spannende werken. Van abstracte kunst tot rariteiten: kleur en compositie verbinden haar keuzes, maar het onverwachte krijgt alle ruimte.
Object 1 – Newhouse Gallery - stand 34
Als we bij Newhouse Gallery (stand 34) de Love Seat You and Me van Kym Ellery passeren, ziet Maya het meteen voor zich: deze stoel in een grote ruimte, waar de sculpturale vorm alle aandacht krijgt en zij samen met haar man kan zitten. Het idee van een kunstwerk dat ook een plek voor ontmoeting is, spreekt haar aan. Samen zitten, kijken, praten: de titel lijkt zijn belofte al in te lossen. Als ze hoort dat achter de galerie een jonge Amsterdamse galeriehoudster staat, is ze om. Maya kijkt graag buiten de gevestigde orde en steunt met plezier een nieuwe generatie kunstenaars en galeriehouders.
Object 2 – Gallery SEPT (Walls & Cabinets, G)
Je merkt dat Maya in haar leven veel kunst heeft bekeken. Maar ook na vijftig jaar verzamelen blijft het ontdekken een belangrijk deel van het plezier. Die nieuwsgierigheid brengt haar in gesprek met de jonge Brusselse galeriehouders van SEPT (stand Walls & Cabinets, G), opnieuw een galerie buiten de gevestigde orde. Ze staan voor het eerst op PAN en vertellen haar enthousiast over de kunst die ze naar Amsterdam hebben meegenomen. Het werk van Sebastiaan Knot trekt haar aandacht: het licht en de verhoudingen leiden haar blik naar het midden van de abstracte compositie. Ook dit werk verdient een plek op haar lijst.
Object 3 – Studio 2000 - stand 16
Maya herkent de Sluijters al van een afstand als we richting Studio 2000 (stand 16) lopen. Thuis heeft ze zelf een bloemstilleven van de schilder, maar dit werk verrast haar. De kleuren zijn prachtig en de compositie vindt ze spannender en eigentijdser dan veel ander werk dat ze van hem kent. Ze ontdekt een onverwachte kant van zijn vertrouwde oeuvre. Juist dat maakt dat dit werk op haar lijstje komt.
Object 4 – Jaski Gallery - stand 39
Maya heeft een zwak voor het onverwachte: rariteiten hebben een streepje voor. Bij Jaski Gallery (stand 39) treffen we er een die haar meteen aanspreekt: een opgezet dier in een bolvorm, hangend aan het plafond. Le Moment de Réflexion van Les Deux Garçons zou ze zo bij haar bureau hangen. Het dier heeft in deze ongewone vorm iets vreemds en tegelijk iets gezelligs. Maya bewondert het vakmanschap, maar juist het ongerijmde maakt het werk voor haar aantrekkelijk. “Ik hou stiekem van dingen die niet mogen of kunnen”, aldus Maya.
Object 5 – Etienne Gallery - stand 123
Van blauw houdt ze eigenlijk niet, van glas evenmin. Toch blijft Maya bij deze mannentorso tentoongesteld door Etienne Gallery (stand 123) staan. Want “want een krachtig mannentorso is altijd mooi om te zien”, aldus Maya. De vorm roept herinneringen op aan klassieke Griekse beelden, terwijl de uitvoering het werk nadrukkelijk in het heden plaatst. “Dit lijkt bijna een Yves Klein in het glas, zo blauw”, merkt ze op. Hier laat ze haar vaste voorkeuren moeiteloos los. Soms overtuigt een werk je juist met iets waarvan je dacht dat het niets voor je was.
Maya neemt zich voor om als kunsthistorica over PAN te lopen. Maar tussen de duizenden kunstwerken krijgt haar persoonlijke smaak al snel de overhand. Een kleur, een compositie of een onverwachte vorm trekt haar aandacht. Uiteindelijk moet kunst je raken, vindt Maya. Kunst loopt als een rode draad door haar leven. Ze studeerde kunstgeschiedenis, was betrokken bij Den Haag Sculptuur en ontwikkelde samen met haar man Ton Meijer de Westergasfabriek tot culturele ontmoetingsplek. Sinds 2017 werken ze aan de toekomst van Paleis Soestdijk. Al vijftig jaar verzamelen ze kunst, met een eclectische blik.
Tijdens haar wandeling langs vertrouwde en nieuwe galeries kiest Maya voor eigenzinnige, bijzondere en spannende werken. Van abstracte kunst tot rariteiten: kleur en compositie verbinden haar keuzes, maar het onverwachte krijgt alle ruimte.
Object 1 – Newhouse Gallery - stand 34
Als we bij Newhouse Gallery (stand 34) de Love Seat You and Me van Kym Ellery passeren, ziet Maya het meteen voor zich: deze stoel in een grote ruimte, waar de sculpturale vorm alle aandacht krijgt en zij samen met haar man kan zitten. Het idee van een kunstwerk dat ook een plek voor ontmoeting is, spreekt haar aan. Samen zitten, kijken, praten: de titel lijkt zijn belofte al in te lossen. Als ze hoort dat achter de galerie een jonge Amsterdamse galeriehoudster staat, is ze om. Maya kijkt graag buiten de gevestigde orde en steunt met plezier een nieuwe generatie kunstenaars en galeriehouders.
Object 2 – Gallery SEPT (Walls & Cabinets, G)
Je merkt dat Maya in haar leven veel kunst heeft bekeken. Maar ook na vijftig jaar verzamelen blijft het ontdekken een belangrijk deel van het plezier. Die nieuwsgierigheid brengt haar in gesprek met de jonge Brusselse galeriehouders van SEPT (stand Walls & Cabinets, G), opnieuw een galerie buiten de gevestigde orde. Ze staan voor het eerst op PAN en vertellen haar enthousiast over de kunst die ze naar Amsterdam hebben meegenomen. Het werk van Sebastiaan Knot trekt haar aandacht: het licht en de verhoudingen leiden haar blik naar het midden van de abstracte compositie. Ook dit werk verdient een plek op haar lijst.
Object 3 – Studio 2000 - stand 16
Maya herkent de Sluijters al van een afstand als we richting Studio 2000 (stand 16) lopen. Thuis heeft ze zelf een bloemstilleven van de schilder, maar dit werk verrast haar. De kleuren zijn prachtig en de compositie vindt ze spannender en eigentijdser dan veel ander werk dat ze van hem kent. Ze ontdekt een onverwachte kant van zijn vertrouwde oeuvre. Juist dat maakt dat dit werk op haar lijstje komt.
Object 4 – Jaski Gallery - stand 39
Maya heeft een zwak voor het onverwachte: rariteiten hebben een streepje voor. Bij Jaski Gallery (stand 39) treffen we er een die haar meteen aanspreekt: een opgezet dier in een bolvorm, hangend aan het plafond. Le Moment de Réflexion van Les Deux Garçons zou ze zo bij haar bureau hangen. Het dier heeft in deze ongewone vorm iets vreemds en tegelijk iets gezelligs. Maya bewondert het vakmanschap, maar juist het ongerijmde maakt het werk voor haar aantrekkelijk. “Ik hou stiekem van dingen die niet mogen of kunnen”, aldus Maya.
Object 5 – Etienne Gallery - stand 123
Van blauw houdt ze eigenlijk niet, van glas evenmin. Toch blijft Maya bij deze mannentorso tentoongesteld door Etienne Gallery (stand 123) staan. Want “want een krachtig mannentorso is altijd mooi om te zien”, aldus Maya. De vorm roept herinneringen op aan klassieke Griekse beelden, terwijl de uitvoering het werk nadrukkelijk in het heden plaatst. “Dit lijkt bijna een Yves Klein in het glas, zo blauw”, merkt ze op. Hier laat ze haar vaste voorkeuren moeiteloos los. Soms overtuigt een werk je juist met iets waarvan je dacht dat het niets voor je was.