Annotatie linksonder:‘Mallorca’.

Herkomst: Particuliere collectie Nederland sinds circa 1989.

Literatuur: Tent. cat. Van Voorst van Beest gallery, Leo Gestel 1881-1941, Den Haag 1989, met afbeelding; Jan Rudolph de Lorm, Caroline Roodenburg-Schadd, Leo Gestel, Bussum 2015, afbeelding pag. 102; Caroline Roodenburg-Schadd, Leo Gestel op Mallorca, Zwolle 2022, afbeelding pag. 41 en 87, cat. nr. S48.

Tentoonstelling: Laren, Singer museum, Leo Gestel 1881-1941, 25 januari – 25 mei 2015. Bergen, Museum Kranenburgh, Leo Gestel op Mallorca, 16 apr.-18 sep. 2022.

In januari 1914 vertrok Leo Gestel met zijn vrouw An naar Mallorca, samen met de kunstenaars Else Berg en Mommie Schwarz. Het eiland bood precies wat Gestel zocht: licht, warmte en een landschap dat hem in staat stelde vrijwel onafgebroken naar de natuur te werken. Ver weg van de Nederlandse winter vond hij er een omgeving die zijn schilderkunst een nieuwe richting gaf.

Gezicht op de baai van Mallorca behoort tot de karakteristieke werken uit deze Mallorca-periode. Op het doek is het landschap niet letterlijk weergegeven. Gestel ontleedt de baai, de hellingen en de begroeiing in een ritmisch spel van kleur en vorm. Geometrische vlakken schuiven over elkaar heen; blauwe, groene, oker-, roze- en aardetinten bouwen samen een voortdurend bewegend beeld op. Toch blijft de werkelijkheid herkenbaar. Het is geen volledige abstractie, maar een persoonlijke vertaling van wat Gestel zag én ervoer.
Juist daarin ligt de kracht van dit werk. Gestel gebruikte kubistische middelen, maar was geen kubist in strikte zin. Waar Picasso en Braque de werkelijkheid steeds verder ontleedden, gebruikte Gestel geometrische vormen vooral om de golving, het ritme en de energie van het landschap te versterken. Ook de invloed van het futurisme is hierin herkenbaar. De nadruk op beweging en dynamiek gaf Gestel een extra middel om het landschap niet als iets statisch weer te geven, maar als een voortdurend veranderende ervaring.

Gestel werkte op Mallorca uitzonderlijk intensief. Hij maakte er tekeningen, aquarellen, pastels en schilderijen, vaak gedurende de hele dag. Tegen de avond veranderde het licht en bood de omgeving opnieuw aanleiding om te schilderen. Het eiland werd zo niet alleen een onderwerp, maar een directe bron van artistieke inspiratie.
In dit werk, geschilderd in 1914, komt die ervaring overtuigend samen. De baai wordt geen topografische voorstelling, maar een schilderachtig landschap waarin licht, kleur, ritme en beweging samensmelten. Het resultaat is een beeld van Mallorca zoals Gestel het beleefde: intens, zonnig en voortdurend in beweging.