Filigrana glas werd vanaf 1527 in Venetië op het eiland Murano gemaakt. Filigrana glas is glas gemaakt van kleurloze staafjes, versierd met (meestal witte) draden. Rond 1700 is er een nieuwe opleving van deze techniek. Op dat moment maakte men elders in Europa kleurloos glas van zo'n hoge kwaliteit dat het tot dan fel begeerde cristallo uit Venetië ineens minder gewild maakte. Als antwoord hierop gooiden de Venetianen een ander wapen in de strijd: het filigrana glas. De glasblazers ontwikkelden nieuwe technieken, men draaide nieuwe staafjes en nieuwe modellen zagen het licht. De glazen werden door het bestuur van de stad veelvuldig cadeau gedaan aan bezoekende vorsten.
Het hier beschreven glas is een voorbeeld van de glazen uit die tijd: het is gemaakt met het nieuwe 'ballotini' staafje, een staafje met een interne versiering van aaneengeschakelde balletjes. Ook het model met de rechhoekige stam is nieuw. Er zijn slechts weinig van deze glazen bekend. Een ander voorbeeld bevindt zich in het Louvre in Parijs (Frankrijk) (inv.nr. Oa 1079), daarnaast zijn er twee onderdeel van de collectie in Palazzo Madama in Turijn (Italië) (inv.nr. 0161/VE & 0163/VE). 
Oók gevuld met rode wijn zijn de glazen een feest voor het oog.