Na een bezoek aan het Prado in Madrid in 2019 startte Jan De Maesschalck een reeks werken die geïnspireerd zijn op de oude meesters. Hij noemde de reeks ‘In het licht van mijn oude Meesters.’
Hij zag er onder meer werken van Rembrandt, Vermeer, Velázquez en Zurbarán. Foto's nemen mocht niet, maar De Maesschalck nam de informatie die hij er opdeed nauwgezet in zich op: kleurmengsels, basistonen, verftoetsen, glacislagen en gronderingen.
Vooral de manier waarop de oude meesters met licht en vormsuggestie ruimte en diepte weten op te roepen, werd een belangrijk vertrekpunt voor zijn nieuwe werk.

Bij dit kleine paneel, Dog Eyes, is die verwantschap onmiddellijk voelbaar. De sterke clair-obscurwerking roept de schilderkunst van de oude meesters op, maar De Maesschalck gebruikt die beeldtaal niet om een klassiek portret te maken.