Inleiding
De belangrijkste productiecentra voor Punjabi metaalwerk en koftgari-overlay waren Sialkot en Lahore. Bij het identificeren van het goudwerk is het werk uit Sialkot doorgaans te herkennen aan de smallere gouden lijnen, terwijl het werk uit Lahore vaak veel dichter is, met dikkere lijnen of soms met het ontwerp in de negatieve ruimte. Er werden veel schilden geproduceerd, waarvan dit een uitzonderlijk goed bewaard exemplaar is.

Dit exemplaar
Een zeer fraai stalen koftgari-schild uit Sialkot. Het oppervlak is versierd met gouden draadoverlay in geometrische patronen en klimplantmotieven die kunnen lijken op de gestileerde takken van een van de heilige bomen die door Sikhs en Hindoes worden vereerd. De stalen achtergrond is zwart gemaakt om de ontwerpen beter te laten uitkomen. Rondom het schild bevinden zich vier cartouches met Perzische kalligrafie, uitgevoerd in een vaardige hand:

با بدان منشین که صحبت بد / گرچه پاکی تو را پلید کند
"Ga niet bij de goddelozen zitten, want slecht gezelschap / zelfs als je puur bent, zal je onrein maken"

Dit is een bekend moralistisch tweeregelig gedicht over de verderfelijke invloed van slechte vrienden, geschreven door de 12e-eeuwse soefi-dichter Hakim Sanai. Het werd gepubliceerd in de Hadiqat al-Haqiqa (De Omheinde Tuin van de Waarheid) rond 1130-1131 na Christus. Het is een poëtisch meesterwerk dat beroemde latere soefi's zoals Attar van Nishapur en Rūmī en zijn metgezellen inspireerde.

De aanwezigheid van een soefi-tekst op een Punjabi-schild is geen toeval; de Sikhs in Punjab hadden een sterke band met het soefisme. Het belangrijkste Sikh-geschrift, de Guru Granth Sahib uit 1604, bevatte de poëzie van de Punjabi-soefi-heilige Baba Farid (Sheikh Farid) naast de woorden van de Sikh-goeroes.

De achterkant van het schild is bekleed met een vulling van wol en rood katoen. In tegenstelling tot de goed bewaarde voorkant, vertoont het textiel veel beschadigingen. Zie foto.

Herkomst
Het schild is afkomstig uit de collectie van Richard R. Wagner Jr. Het werd gepubliceerd in Oliver S. Pinchot; Arms of the Paladins, the Richard R. Wagner Jr. Collection of Fine Eastern Weapons. Woonsocket, VS. Andrew Mowbray Incorporated. 2014. Pagina 161.
Het werd daar beschreven als "een typisch Mughal-schild met Perzische invloed, midden 19e eeuw, waarschijnlijk Udaipur", maar dat is duidelijk onjuist. De ontwerpen en de manier van aanbrengen zijn zeer typerend voor Sialkot. Het is mogelijk dat Wagner of Pinchot een soortgelijk schild in een collectie in Udaipur hebben gezien, dat daar via tribuut of ruilhandel terecht is gekomen.