Rond 1900 hadden veel vrouwen van goede komaf een boudoir. Een kleine, elegant ingerichte kleedkamer, vaak naast de slaapkamer.
Salomon Garf stamde uit een Joodse familie van diamanthandelaren. Hij kreeg aan de Rijksacademie voor beeldende kunsten in Amsterdam les van August Allebé en Nicolaas van der Waay. In 1904 scoorde hij hoog bij de Prix de Rome, maar de prijs ging uiteindelijk naar Jan Sluijters. Later in 1914 won hij de Willink van Collenprijs.
In 1905 verhuisde hij naar Laren waar hij vooral boereninterieurs en stillevens schilderde. In 1914 keerde hij terug naar Amsterdam. Vanaf dat moment koos hij voor elegante vrouwen in interieurs en werd hij portretschilder.