Arnold Ligthart Kunsthandel & Bemiddeling

Vrouwenhoofd - jaren ‘30

description

Jules Vermeire (1885 - 1977)

gesigneerd met initialen verso
zwart marmer
h. 35 cm (excl. houten sokkel)

Provenance

Rechtstreeks verworven van de familie van de kunstenaar

Detail Description

Als zoon van een steenhouwer raakte Jules Vermeire op jonge leeftijd vertrouwd met het vak van beeldhouwen. Na zijn opleiding aan de academie van Gent en later Antwerpen, werd hij ontdekt door de Nederlandse kunstnijveraar Chris Lebeau, bij wie hij in de leer ging. In 1910 vestigde Vermeire zich in Haarlem. Na een korte terugkeer naar België, zou hij zich in 1914 permanent in Nederland vestigen. Eerst in Den Haag, vervolgens Huizen (1914-1922) en daarna weer Den Haag, waar hij een relatief teruggetrokken bestaan leidde.



De meeste faam verwierf Vermeire met zijn gezichten van vrouwen in zandsteen of marmer. Ze hebben een sterk symbolistische, mystieke lading en doen Oosters aan. De gezichten worden als het ware geboren uit een bestaande scherf. Vermeire vond de scherven waarmee hij werkte in Belgische steengroeves. Bij het zien van een scherf wist hij direct welk gezicht hieruit zou ontspringen, aldus de kleinzoon van de kunstenaar. Hij vervaardigde de gezichten direct uit de steen, zonder gebruik te maken van voorstudies. De verfijnde gezichten zijn prachtig gepolijst en vormen een fraai contrast met de ruwe, onbewerkte structuur van de rest van de steen. Dit groeide uit tot het handelsmerk van Vermeire. De aandacht voor gezichten en maskers is iets dat de beeldhouwkunst van deze periode kenmerkt, we zien dit bijvoorbeeld terug bij tijdgenoten als Tjipke Visser, Joseph Mendes da Costa en John Rädecker.



De kunstcriticus A.M. Hammacher kenschetst Vermeire in zijn boek Beeldhouwkunst van deze eeuw (1950) als een kunstenaar die zich beperkte tot ‘een eenzelvig zoeken naar de volmaakte en zuiverste vormexpressie voor het vrouwelijk (een enkele maal mannelijk) gelaat’. Hammacher vervolgt: ‘Vermeire heeft daarbij meer dan wie ook in Nederland, zij het met strikte beperking tot een monothema, het psychisch contact met de geheimen van de steen gekend, zo sensitief, zo zuiver van intuïtie voor de structuur en de krachten in de steen, dat hij alleen maar werken kon als hij, bij zijn directe keuze van brokken en afval in de groeven, het ware contact tevoren gevoeld had (…) Hij bezit in wezen een gevoel voor het pure beelden van de vormen, die uit een direct contact met de natuur ontstaan, zonder de natuur na te beelden of af te beelden. De herhaling van motieven heeft nooit belet, dat hij daarin verder en dieper zich ontwikkelde (…) Zijn kracht ligt in het oproepen van het gezicht, dat hij in de steen als in de baarmoeder geborgen ziet en dat hij helpt ontsluieren’ (p. 33).



Aangezien Vermeire door de jaren heen nauwelijks veranderde in stijl en onderwerpskeuze, zijn de beelden die hij maakte lastig te dateren. De datering van dit beeld is mede gedaan op basis van gegevens van de kleinzoon van de kunstenaar.

read more
Vrouwenhoofd - jaren ‘30

contact

Hunzestraat 125 II
1079 VZ Amsterdam
Nederland

M 06 53 32 51 58

arnoldligthart@live.nl
www.arnoldligthart.com